Blogovision ’10-’19: 16. Temples – Sun Structures (2014)
Μια γκαρσονιέρα στην Αρχύτα, η είσοδος σ' ένα καινούργιο κόσμο, η συνειδητοποίηση ότι με λίγη προσπάθεια όλα γίνονται, η πιο ευχάριστη απασχόληση για τρία χρόνια.
Μια γκαρσονιέρα στην Αρχύτα, η είσοδος σ' ένα καινούργιο κόσμο, η συνειδητοποίηση ότι με λίγη προσπάθεια όλα γίνονται, η πιο ευχάριστη απασχόληση για τρία χρόνια.
Φρεσκάδα κι άρωμα Soupline. Μαύρισμα Coppertone. Γλυκό γλίστρημα Nutella πάνω σε μπισκότα Digestive. Ανάλαφρο πάτημα Superga. Βόλτα με κλεμμένο BMX.
Γύρισα όλη τη Γη και τελικά περισσότερη αγαλλίαση βρίσκω τώρα, στο σάπιο γραφείο, στο βρωμερό δωμάτιο.
Όταν βαριέσαι, μα ακόμη ανάβεις. Εύκολο όχι, προβληματισμένο ναι. Περασμένα μεγαλεία μα πάντα μια κάποια ικανοποίηση στο τέλος. Μήπως γέρασες;
Στην παραλία, στη Σρι Λάνκα, τίποτε δεν είχε ακόμη πάρει το δρόμο του.
Της μίλησε βρώμικα. Του χάραξε την πόρτα. Γέλασε με το βάψιμό της. Γάμησε το συνεταίρο του. Παντρεύτηκαν δύο μήνες μετά.
Λένε πως κάπου στην τούνδρα υπάρχει ένα άνοιγμα. Αναβλύζει αναμνήσεις. Μυρίζει σαν την πρώτη φορά. Την πρώτη σου σε ο,τιδήποτε.
Το 2016. Τι χρονιά! Πού να προλάβω ν' ακούσω μουσική το 2016; Το 2016 άλλαξαν τόσα. Σπίτι. Σπίτια.
Βγήκε μαζί της μόνο γιατί ήθελε να νιώσει relevant πάλι. Τι δουλειά είχε ένας σαρανταπεντάρης με εικοσάχρονο; Πέρασε όμως ωραία.