Blogovision 2019: 09. The Amazons – Future Dust
Κάλπασε μέχρι την κοιλάδα. Πυρπολημένα χωριά. Σφαγμένα μωρά. Φρικιαστικό έργο των δικών του. Κι όμως, δικαιολογούσε κάθε τους πράξη. Θυμόταν…
Κάλπασε μέχρι την κοιλάδα. Πυρπολημένα χωριά. Σφαγμένα μωρά. Φρικιαστικό έργο των δικών του. Κι όμως, δικαιολογούσε κάθε τους πράξη. Θυμόταν…
Tο 2018 ήταν χρονιά εξωπραγματική, με ιδέες, με ανακαλύψεις, με γνωριμίες, με αλλαγές, με έπαρση, καύλα, όρεξη. Και, βέβαια, με ταξίδια πολλά και παράξενα.
Η εξαγνιστική γνωριμία με την ανωτερότητά σου. Ο διακριτικός σνομπισμός απέναντι στα υποδεέστερα. Η επιλεκτική είσοδος σε κοινότητες. Φυσική επιλογή.
Γιατί να οργανώνεις το πιο απίθανο ταξίδι στην άλλη άκρη του κόσμου, όταν μπορείς -για παράδειγμα- να στήσεις την πιο γαμάτη καβάτζα εδώ δίπλα, στο Καλογερολίμανο;
Έλεγε «πίεση», εννοούσε «αγάπη». Πόσο την εξόντωνε η ανάγκη να δίνει τόσα. Ήθελε πολύ. Αγαπούσε. Ήταν όμως φτιαγμένη γι’ αυτό;
Και Nike στη μούρλα του Μουντιάλ και κοπάνες για δίωρα windsurf με 7 μποφόρ στο Λαύριο και σχέση με όλες τις κοινωνικές υποχρεώσεις του σύμπαντος και σαββατοκύριακα για snowboard και το σπίτι να μην έχει ούτε μισή μέρα ελεύθερη στο AirBnB και μπάλα κάθε εβδομάδα με την ομάδα και την καινούργια μόδα, το ποδήλατο.
Της είπε λέξεις. Πρόστυχες. Ήταν παιχνίδι. Εκείνη απάντησε με πολλά «αχ». Συμφώνησαν να μη βρεθούν από κοντά. Έγιναν διαδικτυακοί φίλοι.
Έχω κάνει επικά road trips στον Καναδά, στην Κεντρική Ευρώπη, στην αραβική χερσόνησο, αλλά εκείνο της Πίνδου ήταν το καλύτερο.
O Λάρι ντύνεται πάντα χρωματιστά. Καβαλάει το ηλεκτρικό του πατίνι και κατεβαίνει στο κέντρο σε 11 λεπτά. Δεν χρησιμοποιεί κράνος.
Η ζωή μπορεί να έχει για soundtrack τους Cults, μπορεί να έχει και τους Swans αν αυτό τραβάει η όρεξή σου. Άνεργος με Cults, χίλιες φορές καλύτερα λέω εγώ.